گزارش بازی: Gloomhaven

توسط | مارس 29, 2017

بازی gloomhaven چند وقتیه که پربازدیدترین بازی روی سایت boardgamegeek هست و خیلی سر و صدا کرده. متاسفانه پیدا کردن این بازی در حال حاضر خیلی سخته چون چاپ قبلیش تموم شده و الان قیمتش سر به آسمون میزنه. ولی خوشبختانه قراره خیلی زود مجددن چاپ بشه و با توجه به محبوبیتی که کسب کرده بعید نیست که فروش خیلی زیادی داشته باشه. چند روز پیش من خونه یکی از دوستانم که بازی رو داره دعوت شدم و تونستم بازی رو  بازی کنم. اینجا تجربه خودمو از این بازی میگم:

این بازی یک بازی همکاری، در فضای ماجرایی و فانتزیه. داستان بازی شبیه خیلی از بازیهای مشابهه: شما گروهی از قهرمانها هستید که هرکدوم توانایی های مختلفی از قبیل جادو، هنر مبارزه، … دارید و شروع به ماجراجویی و انجام دادن ماموریت های مختلف میکنید. در هر کدوم از ماموریتهاتون شما وارد مکانی میشید و با موجودات مختلف اونجا مبارزه میکنید و اگه پیروز شدید و ماموریت رو با موفقیت انجام دادید، میتونید به قدرت شخصیت هاتون اضافه کنید یا تجهیزات اضافی بخرید و بعد به ماموریت بعدی برید. همین الان میتونم ده تا بازی دیگه اسم ببرم که داستان و فضای بازیشون خیلی خیلی شبیه به اینه، پس احتمالن قصه بازی باعث خاص شدن این بازی نشده.

از طرف دیگه تصاویر و کیفیت قطعات بازی هم با اینکه خوب هستن، ولی منحصر به فرد نیستن. اکثر کارتهای بازی فقط نوشته داره و صفحه های زمین بازی هم خیلی ساده است. بازی مثل خیلی از بازیهای پرسروصدای این روزها پر از مینیاتور نیست و در حقیقت نسخه ای که من بازی کردم اصلن هیچ مینیاتوری نداشت. بنابراین دلیل معروفیت بازی جلوه بصریش هم نیست. خب پس تنها چیزی که احتمالن باقی میمونه مکانیزم بازیه که باید منحصر به فردش کرده باشه (؟)

اتفاقاتی که روی صفحه بازی میفته به اکثر بازیهای این سبک خیلی شبیه: تعدادی قهرمان و تعدادی از نیروهای دشمن روی صفحه هستن. بازیکنها قهرمان ها رو حرکت میدن و اگه لازم باشه با دشمن مبارزه میکنن، دشمن ها هم حرکت میکنن و حمله میکنن، گاهی روی صفحه سکه یا صندوقچه هست که با رفتن روشون میشه برشون داشت یا بازشون کرد. شخصیت ها از یک اتاق به اتاق دیگه میرن و با دشمنهای جدیدی روبرو میشن. همه چی خیلی آشناست. جایی که این بازی با بقیه بازیهایی که من تابحال دیدم متفاوته روشیه که بازیکنها در مورد کاری که میخوان بکنن (حرکت، حمله، …) تصمیم گیری میکنند. همون جایی که بازی به معنی واقعی «نفس گیر» میشه.

هر بازیکن بازی رو با حدود 10 تا کارت «حرکت» (action) شروع میکنه، که در حقیقت دار و ندار، یا اونجوری که من روشون اسم گذاشتم «نفس» بازیکن در طول بازی محسوب میشن. یعنی همون طوری که اگه جون شخصیتتون به صفر برسه از بازی حذف میشین، اگه این کارتهاتون تموم بشن هم از بازی حذف میشین، و اگه همه از بازی حذف بشن همه بازیکنها بازی رو میبازن. هر بازیکن در هر نوبتش دوتا از این کارتها رو انتخاب میکنه و بازی میکنه. هر کارت دو بخش بالا و پایین داره که هر کدوم قابلیت های مختلفی به شخصیتتون میدن. همه کارتهای یک بازیکن با هم فرق میکنن، و همه کارتهای بازیکنهای مختلف هم با هم فرق میکنن. وقتی که دوتا کارت رو انتخاب کردین، بعدش هم باید انتخاب کنین که از هر کارت قسمت بالاش رو بازی میکنن یا پایین. خب تا اینجا که خیلی هم خوب، کلی انتخابهای مختلف دارین در بازی. این دوتا کارتی که بازی کردین دوباره به دستتون برنمیگردن، بلکه میرن به بخش کارتهای بازی شده. نوبت بعد باید از کارتهای باقی مونده در دستتون دوتاشون رو انتخاب کنید و بازی کنید. همین طور تا وقتی که همه کارتهاتون تموم بشن. بعد میتونین همه کارتها رو از قسمت کارتهای مصرف شده بردارید و به دستتون برگردونید و دوباره شروع کنید. ولی صبر کنین! موقعی که کارتها رو به دستتون برمیگردونین باید یکی از کارتها رو انتخاب کنید و کاملن از بازی خارج کنید. پس هربار که یه بار کل کارتها رو بازی کردید یکی از کارتهاتون کم میشه (یه کم «نفستون» گرفته میشه). خب، هنوز خیلی وضع بد نیست، مشکل اینجا شروع میشه که خیلی از کارتها انتخابهایی که روی قسمت بالا یا پایینشون بهتون میدن خیلی پرقدرت هستن و بسیار وسوسه انگیزن و بعضی وقتها شرایط اینقدر سخته که اصلن مجبورین اون قدرت رو انتخاب کنید. منتها انتخاب این بخشهای قدرتمند باعث میشن که کارت همونجا کلن از بازی خارج بشه و «نفستون» بیشتر گرفته بشه. هنوز بس نیست؟ یادتونه گفتم اگه جونتون به صفر برسه از بازی حذف میشین؟ خب اگه دشمنی بهتون حمله کرد و جونتون داشت به صفر میرسید یه راه راحت هست که مانعش بشین: یک کارتتون رو از بازی خارج کنید!!

وقتی بازی رو شروع میکنید اولش از تنوع انتخابهاتون لذت میبرین، ولی خیلی زود این انتخاب ها یکی یکی دود میشن و میرن هوا، و هر بار هم باید تصمیم بگیرید کدوم یکی از این کارتهای عزیز رو باید برای همیشه از دست بدید! راستی حواستون هست که همینجور که تعداد کارتها کمتر و کمتر میشه، شما هم سریع تر مجبورید همشون رو از بخش کارتهای مصرف شده بردارید و سریع تر یکی دیگه شون از دست بدید؟!

مکانیزم استفاده از کارتها در بازی gloomhavon یکی از زیرکانه ترین مکانیزمهاییه که من در بازیهای چندسال اخیر دیدم. ممکنه بازی از نظر قصه یا قطعات بازی خاص نباشه، ولی من فقط به خاطر همین مکانیزم هم که شده بسیار تحسینش کردم و بسیار از بازی لذت بردم. به جز این البته بازی شباهت هایی به بازیهای سبک legacy داره که درشون بین بازیها چیزهای جدیدی که بازیکنها از قبل خبر نداشتن به بازی اضافه میشه (مثل pandemic legacy) : پاکت هایی هست که باید زمانهای خاصی باز بشن، و کلی شخصیت جدید هم هستن که همراه کارتهاشون توی جعبه بازی هستن و تا زمانهای خاصی نمیشه بازشون کرد. یعنی جعبه بازی پر از محتوا برای قصه بازیه.

همون طور که گفتم در حال حاضر بازی رو به سختی میشه پیدا کرد، ولی امیدوارم با چاپهای جدیدش به زودی در دسترس قرار بگیره و به ایران هم وارد بشه که دوستداران بردگیم بتونن زندگی در سرزمین Gloomhaven رو هم تجربه کنن.

 

 

4 دیدگاه در “گزارش بازی: Gloomhaven

  1. مهدی

    چقدر هیجان انگیز!
    ممنون از توضیحات.
    اگه امکان دسترسی به دفترچه کامل بازی باشه خودمون می تونیم چاپش کنیم ارزون تر هم در میاد.

    پاسخ
    1. مسعود نویسنده مطلب

      خواهش میکنم. نه امکانش نیست که فقط با دفترچه بشه ساختش، بازی خیلی قطعات و کارتهای زیادی داره که توی دفترچه نیامدن.

      پاسخ
  2. مهدی حجازی

    با سلام و تبریک سال نو
    خوب حالا به قول گفتنی ما طوطی تو قفس داستان !!
    شما بگو با توجه به اینکه کلیت داستان و مکانیک بازی و از همه مهمتر تجربهء بازی رو از نزدیک داشتید ، بگید که چطور میشه اون رو در کارت پاسور پیاده کرد !!!
    جالبه اگه دقت بکنید بازیهای همکاری در این کارت بازی وجود نداره در حالیکه با توصیف یاد شده از شما دوست عزیز ، پیاده کردن بازی روی کارتهای معمولی اگر
    نگیم بصورت کامل و صد در صد ولی غیر ممکن هم نیست .
    با تشکر

    پاسخ
    1. مسعود نویسنده مطلب

      خب این بازی رو که راستش بعید میدونم بشه روی در کارت پاسور پیاده کرد، چون خییییلییی اجزای زیادی داره :))، ولی اینکه یه بازی همکاری خوب برای کارت پاسور طراحی کرد ایده خیلی جالبیه و به نظرم شدنی هم هست. به نظرم اصلن ایده خیلی خوبی برای یک مسابقه طراحی بازی میرسه. شما چرا خودتون همچین مسابقه ای رو راه نمیندازین؟ (; ممکنه چندتا بازی خیلی جالب از توش پیدا بشه 🙂

      پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *