میزهای جادویی

توسط | مارس 6, 2017

یکی از چیزهایی که در بردگیم ها بیشتر از بازیهای کامپیوتری دوست دارم، تعامل افراد در اونه. نشستن دور یک میز و با هم در یک فعالیت مشترک سهیم شدن احساسی خوب، یه جور حس «انسانی»، به وجود میاره. حتی بازیهای کامپیوتری چند نفره هم نمیتونن این احساس رو به این شکل به وجود بیارن، چون همینکه در این جور بازیها بازیکنها معمولن روی یک کاناپه میشینن در حالی که روشون به همدیگه نیست و دارن مانیتور رو نگاه میکنن، باعث میشه که این بازیها اون حس با هم بودن رو کمتر داشته باشن. اشتباه نکنین، من بازیهای کامپیوتری رو هم خیلی دوست دارم، منتها در این مورد بردگیم ها و بازیهای کامپیوتری با هم تفاوت کیفی واضحی دارن.

ولی یک تکنولوژی نوظهور میتونه تجربه جدیدی از بازیهای دور همی رو برای همه به وجود بیاره: میزهای با صفحه های چند لمسی ( multi-touch screen tables). این میزها شبیه میزهای معمولی هستن که به جای صفحه میز یک صفحه کامپیوتر بزرگ قرار گرفته باشه. صفحه میز یک صفحه لمسیه (مثل صفحه های تبلت یا موبایل) که میتونه تماسی های همزمان رو از جاهای مختلف صفحه بخونه و بهشون واکنش نشون بده. بعضی از نمونه های این میزها دوربینی هم دارن که میتونن اشیایی که روی میز گذاشته میشن رو تشخیص بدن، و بعد مثلن از طریق بلوتوث یا بارکد یا روشهای پردازش تصویر، میتونن تشخیص بدن که دقیقن چه چیزی روی میز گذاشته شده و مطابق اون واکنش نشون بدن. مثلن در یکی از دموهای یکی از این میزها، با گذاشتن یک دوربین روی میز، میز تشخیص میداد که شیئ دوربینه و بعد با اون ارتباط برقرار میکرد و به صورت اتوماتیک تمام تصاویر درون دوربین روی صفحه میز به نمایش درمیومد.

خب به راحتی میشه تصور کرد که این میزها در آینده نزدیک برای انواع مختلف بردگیم ها هم استفاده بشن. در وحله اول، به کمک این میز میشه برای بازیهای موجود، چیدن اولیه اتوماتیک، نگه داشتن اتوماتیک امتیازات، و جلوگیری از اشتباهات مربوط به قوانین بازی رو اجرا کرد. این میزها همچنین هزینه چاپ بازیها رو هم به شدت پایین خواهند آورد. ولی در وحله بعد، این میزها کلی امکانات کاملن جدید رو میتونن به دنیای بردگیم ها وارد کنن. مثلن میشه تعداد کارتهای بازی رو خیلی بیشتر از تعداد عادی بردگیم ها طراحی کرد، چون احتیاجی به چاپشون روی کاغذ نیست. در بازیهایی که معمولن احتیاج به یک ناظر بازی وجود داره (مثل دیوان، مافیا،..) میشه این مسئولیت رو خیلی راحت به کامپیوتر داد. میشه بازیهایی بر اساس واکنش بازی به شکلک درآوردن یا حرکات دست بازیکن ها طراحی کرد. میشه بازیهایی طراحی کرد که صفحه بازی در واکنش به تصمیمات بازیکنها تغییر شکل بده، و در لحضات مناسب انیمیشن های مناسب همراه با صدا رو روی صفحه نشون بده. امکاناتی که این میزها میتونن بدن بیشمارن.

ولی این خطر هم هست که این وسط چیزی رو از دست بدیم. اگرچه برخی از این میزها توانایی تشخیص اشیایی که روشون قرار گرفته شده رو دارن، ممکنه بازیهایی کمی تولید بشن که از این توانایی استفاده کنن. چون اضافه کردن اشیاء فیزیکی از طرفی هزینه ساخت بازی رو اضافه میکنه، و از طرف دیگه باعث میشه که بازی نتونه به صورت آنلاین خرید و فروش و دانلود بشه. از دست دادن این حس لمس فیزیکی اشیاء، مثل ریخت تاس، یا نگه داشتن کارت در دست، میتونه از لذت بازی برای خیلی از افراد کم کنه.

خب، حالا آیا با آمدن این میزها تعداد بردگیم های «فیزیکی» چاپ شده کم میشن؟ یا اینکه امکانات جدیدی که به وجود میارن طراحان بازی رو مشتاق تر میکنه که بازیهای بیشتر و خلاقانه تری رو به بازار بفرستن؟ باید منتظر موند و دید که سرنوشت این میزها و بازیهای رومیزی به کجا میکشه.

(این نوشته ترجمه ای آزاد از یکی از قسمت های پادکست Ludology بود.)

2 دیدگاه در “میزهای جادویی

  1. علیرضا

    بسیار بسیار جذاب و جالب. درنهایت حداقل من امیدوارم که بازی های چاپی ادامه پیدا کنند. به دو دلیل اول اینکه حس مجموعه داری بسیار جالبه. ضمن اینکه به هرحال وسط بیابون هم میشه بازی کرد. http://www.air.bar/ این شرکت هم یک تکنولوژی جالب برای تشخیص مالتی تاچ و اشیا ارائه داده، شاید این رو هم با یک نرم افزارهایی بشه استفاده کرد

    پاسخ
    1. مسعود نویسنده مطلب

      درسته، من هم با اون بخش مربوط به حس مجموعه داری خیلی موافقم 🙂

      پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *