گزارش بازی Islebound

توسط | ژانویه 6, 2017

دیشب به دعوت یکی از دوستان خونه شون رفتیم و بازی Islebound رو که تازه خریده بود با هم بازی کردیم. قصه بازی اینه که هر بازیکن یک کشتی داره که با اون به جزایر مختلف میره، منابع جمع میکنه، به جزایر حمله میکنه و کنترلشون رو به دست میاره، خدمه استخدام میکنه و … . صفحه بازی تشکیل شده از تعداد زیادی جزیره، و هر بازیکن یک کشتی داره که روی این صفحه قرار میده و اونو بین جزایر مختلف حرکت میده. هر بازیکن باید در نوبتش اول کشتیشو به جزیره دیگه ای حرکت بده و بعد میتونه از قابلیت اون جزیره استفاده کنه. قابلیتهایی که جزیره های مختلف در اختیار میذارن متفاوتن و میتونن بدست آوردن خدمه جدید، منابع (ماهی و چوب)، استخدام سرباز، و چیزهای دیگه باشه. به جز این، هر بازیکن میتونه در نوبتش از بین ساختمون هایی که موجود هستن، با دادن هزینه لازم، یک یا چندتاشون رو بسازه. ساختن هر ساختمون قدرت خاصی رو در طول بازی به اون بازیکن میده. بازی زمانی به پایان میرسه که یک بازیکن تعداد مشخصی ساختمون ساخته باشه، و اون وقت امتیاز هر بازیکن بر اساس ساختمون هایی که ساخته و پولی که در پایان بازی داره محاسبه میشه. البته بازی اجزای خیلی بیشتری هم داره که من دیگه اینجا توضیح ندادم.

برخلاف قصه بازی که ماجراجویی دریاییه، حس بازی بیشتر برنامه ریزی و حساب کتابه. در طول بازی بازیکنها همیشه در حال حساب کتاب هستن که باید به چه جزایری و به چه ترتیبی سر بزنن که بیشترین امتیاز ممکن در کمترین تعداد نوبت بهشون برسونه. بازیکن ها تاثیرگذاری مستقیم روی هم ندارن، ولی تصمیم گیریهای یک بازیکن میتونه شرایط بازی رو عوض کنه و نقشه بقیه رو به هم بزنه. یکی از قسمتهای جالب بازی اینه که برای استفاده از قابلیت هر جزیره معمولن بازیکنها باید هزینه پرداخت شده رو در یک محل به اسم «گنج» قرار بدن. میتونید تصور کنید که مقدار پول جمع شده در این «گنج» مرتب بیشتر و بیشتر میشه. حالا، هر بازیکن همیشه میتونه انتخاب کنه که به جای اینکه نوبتش رو به صورت عادی انجام بده و از قابلیت یک جزیره استفاده کنه، بره سراغ این گنج و همه پولهای اون رو برداره. برای همین بازیکنها همیشه یه چشمشون به این گنجه که کی به اندازه ای میرسه که صرف میکنه بهش حمله کرد، و اینکه اونها زودتر از بقیه برن سراغش.

تصاویر بازی خیلی زیبا نقاشی شدن و حس «دریایی» رو خوب منتقل میکنن. بازی بخشهای تصادفی (مثل تاس و کارت) داره، ولی تاثیرشون در بازی خیلی کمتر از برنامه ریزی بازیکنهاست. اجزای بازی اول به نظر زیاد میرسن، ولی بعد از یک بار بازی کردن بازیکنها کاملن به بازی عادت میکنن. زمان بازی (بعد از بازی اول) بین یک تا یک ساعت و نیم طول میکشه.

3 دیدگاه در “گزارش بازی Islebound

  1. علی

    سلام مسعود جان، خوبید؟
    در کل دوست داشتی بازی رو؟ دوست دارم از Ryan یک بازی داشته باشم خیلی جذب این بازی شدم ولی بازم مطمین نیستم

    پاسخ
    1. مسعود نویسنده مطلب

      سلام. برای من میشه گفت متوسط بود، یعنی خوب بود ولی راستش انتظارم بیشتر بود. یعنی انتظار داستان پردازی کمی بیشتری داشتم از بازی به خصوص که موضوع بازی هم دزدان دریایی بود. ولی خوب، خیلی ها هم با من موافق نیستن و خیلی بیشتر از من بازی رو دوست دارن:). من میتونم بگم City of Iron
      رو شخصن بیشتر دوست داشتم.
      Above and Below
      که فکر کنم الان بالاترین امتیاز رو داره بین بازیهاش توی سایت بردگیم گیک رو رو بازی نکردم هنوز.

      پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *