سلام. من شقایق هستم و چند سالیه که با مسعود جلسات بازی برنامه‌ریزی می‌کنیم. برگزاری نشست‌های بازی برای کسانی که به بازی‌های رومیزی علاقه‌مندند، خیلی مهمه. چون برای انجام این بازی‌ها، شما نیاز به آدم‌های دیگه دارید؛ کسانی که علاقه‌مند باشند و بتونند وقت بذارند. گاهی شما کسی رو پیدا نمی‌کنید. هفت هشت نفر از دوست‌هاتون رو دعوت می‌کنید به شام و گپ و مخلفات و بعد می‌خواهید بازی هم بکنید. یکی حوصله بازی نداره؛ یکی حوصله گوش‌کردن به توضیحات رو نداره؛ دو نفر می‌خوان به گپ‌شون ادامه بدن و شما هی می‌رید رو اعصاب‌شون که بیان بازی کنند؛ گاهی همه حاضرند برای بازی و شما تازه کتابچه‌ی قانون بازی رو می‌ذارید جلوشون که دور هم بخونید و ببینید بازی چیه؛ خلاصه مهمونی تموم می‌شه و دست کم یه عده‌ای ناراضی‌اند و اصلن از بازی‌کردن متنفر می‌شند. خودتون هم حوصله‌تون سر می‌ره که چه دوست‌های بازی‌نکن، خنگ، حال‌گیر و غیره‌ای دارید. اونا هم به هر حال یه صفاتی رو در مورد شما به کار می‌برند و دفعه‌ی بعد که اسم بازی بیارید، اگه انقدر مهربون باشند که یه مشت تو صورت‌تون نکوبند، غریو کشان سر به بیابان خواهند گذاشت! ...  ادامه مطلب را بخوانید...