سلام. من شقایق هستم و چند سالیه که با مسعود جلسات بازی برنامه‌ریزی می‌کنیم. برگزاری نشست‌های بازی برای کسانی که به بازی‌های رومیزی علاقه‌مندند، خیلی مهمه. چون برای انجام این بازی‌ها، شما نیاز به آدم‌های دیگه دارید؛ کسانی که علاقه‌مند باشند و بتونند وقت بذارند. گاهی شما کسی رو پیدا نمی‌کنید. هفت هشت نفر از دوست‌هاتون رو دعوت می‌کنید به شام و گپ و مخلفات و بعد می‌خواهید بازی هم بکنید. یکی حوصله بازی نداره؛ یکی حوصله گوش‌کردن به توضیحات رو نداره؛ دو نفر می‌خوان به گپ‌شون ادامه بدن و شما هی می‌رید رو اعصاب‌شون که بیان بازی کنند؛ گاهی همه حاضرند برای بازی و شما تازه کتابچه‌ی قانون بازی رو می‌ذارید جلوشون که دور هم بخونید و ببینید بازی چیه؛ خلاصه مهمونی تموم می‌شه و دست کم یه عده‌ای ناراضی‌اند و اصلن از بازی‌کردن متنفر می‌شند. خودتون هم حوصله‌تون سر می‌ره که چه دوست‌های بازی‌نکن، خنگ، حال‌گیر و غیره‌ای دارید. اونا هم به هر حال یه صفاتی رو در مورد شما به کار می‌برند و دفعه‌ی بعد که اسم بازی بیارید، اگه انقدر مهربون باشند که یه مشت تو صورت‌تون نکوبند، غریو کشان سر به بیابان خواهند گذاشت!

چون شما نمی‌تونید تنهایی بازی کنید،چاره اینه که درست برنامه‌ریزی کنید. به همین دلیل، تصمیم گرفتم از تجربه‌های برنامه‌ریزی  نشست‌های بازی‌مون بنویسم چون فکر می‌کنم می‌تونه برای دیگران مفید باشه. وقتی خودمون شروع کردیم خیلی کارهایی می‌کردیم که نباید می‌کردیم، یا کارهای خیلی کوچیکی رو بلد نبودیم که در مجموع باعث می‌شد که برگزاری یک جلسه بازی سخت‌تر از الان بشه، همه اون‌قدر لذت نبرند، یا از زمان درست استفاده نشه و غیره.

تو این نوشته‌ها،‌ من مدل‌های مختلفی رو که خودمون برگزار می‌کنیم، معرفی می‌کنم. تو این مدل‌ها نکاتی لحاظ شده‌اند که باعث تفاوت‌شون می‌شه. این نکات رو به طور خلاصه می‌نویسم:

۱. بازی‌هایی که قراره انجام بشه؛

۲. زمان (مدت زمان هر بازی و همین طور وقتی که افراد حاضر می‌تونند بذارند)؛

۳. تعداد بازی‌کن‌ها و سطح بازی‌کن بودن‌شون (سطح بازی‌کن بودن یعنی چقدر یه شخص تجربه‌ی قبلی بازی کردن داره، چقدر علاقه‌منده،‌ چقدر تحمل بازی‌های سخت رو داره، چه مدت می‌تونه بازی کنه)؛

۴. مکان

۵. نیاز‌های انسانی (خوردن، آشامیدن، دست‌شویی رفتن، هواخوری و رفع خستگی).

آشنا شدن با این مدل‌ها این کمک رو می‌کنه که دقت کنیم  چطور این نکات رو برای یه جلسه بازی در نظر بگیریم،  ولی منظور این نیست که دقیقن به همون سبک گفته شده  برنامه‌ریزی کنیم. شما ممکنه بتونید وسط یه مهمونی معمولی، ببینید که شرایط لازم برای یکی از این مدل‌ها آماده است و یه بازی رو شروع کنید.

مدل اولی که معرفی می‌کنم، مدل بعد از ساعت کاریه.

شاد و بازی‌کن باشید،

شقایق.

3 دیدگاه برای “راهنمای برگزاری یک نشست بازی، قسمت اول: مقدمه”