(قسمتهای قبلی این مجموعه رو میتونید اینجا و اینجا بخونید)

خب این بار می‌خوام راجع به شرایط برگزاری نشستی توضیح بدم که تعدادی از دوستان نزدیک یا نسبتن نزدیک برای بازی دور هم جمع شن. شاید فکر کنید خب چی از این ساده‌تر. راستش من هم همین طور فکر می‌کردم، ولی تجربه عملی نشون داد که گاهی مسائل، تو ایران، پیچیده‌تر از اونیه که فکر می‌کنی. میزبان فکر می‌کنه که باید شام و خوراکی‌های دیگه برای پذیرایی آماده کنه. مهمان در حالت خوبش فکر می‌کنه که اگه به‌ش گفتند ساعت ۴ بیا، مودبانه اینه که دست کم نیم‌ ساعت دیرتر بره. گاهی هم مهمان اصلن جدی نمی‌گیره ساعت شروع رو و دو ساعت دیرتر می‌ره. بعد از همه بدتر وقتیه که یه مهمان بی‌فکری یه ساعت و نیم دیر اومده، بقیه مهمان‌ها که سر وقت اومدند و الان وسط یه بازی‌اند از جاشون پا می‌شند که به‌ش دست بدند؛ صابخونه بازی خودش رو ول می‌کنه که بره براش چای و پذیرایی بیاره؛ بقیه شروع می‌کنند به چاق‌سلامتی و…، و به این ترتیب گند می‌زنند به بازی.

به نظر من کسی که دیر اومده باید بره خجالت زده یه گوشه بشینه تا نوبتش شه D:

البته این مسائلی که راجع به وقت‌شناسی گفتم بیشتر غرغر محسوب می‌شه، من راهکار درست و حسابی برای متعهد کردن آدمیان به وقت‌شناسی ندارم. پس بریم سر کارهایی که میزبان می‌تونه انجام بده که نشست بازی پربارتری داشته باشه.

فرض کنید که شما و تعدادی از دوستانتون که همه‌گی به بازی کردن علاقه‌مندید تصمیم می‌گیرید که گروه بازی تشکیل بدید و به طور منظم بازی کنید. در میان شما مجرد هست، متاهل هست، کسی که خونه‌ی بزرگی داره، کسی که یه اتاق مشترک با شخص دیگه‌ای داره. شرایط زندگی و مالی افراد مختلفه. یکی از روش‌های خوبی که ما پیدا کردیم اینه که کسانی که امکان در اختیار قراردادن فضای بزرگی رو دارند، میزبان می‌شن. کسی که میزبانه، معمولن خوراکی تهیه نمی‌کنه. این شخص لیستی حاضر می‌کنه از مقدار لازم خوراکی و نوشیدنی برای تعداد نفرات حاضر. این لیست رو برای همه می‌فرسته و هر کسی یه بخشی رو به عهده می‌گیره. البته میزبان اگه شخصن  خیلی علاقه داشته باشه که یه بخشی رو خودش به عهده بگیره و فلان کیمیاگری جدیدش رو به خورد ملت بده، مجازه که از مهمان‌ها استفاده کنه. یه روشی که ما استفاده می‌کنیم امکانیه که سایت doodle.com در اختیار می‌ذاره. تو عکس زیر یه برنامه‌ریزی خیالی رو که من انجام دادم می‌بینید.

این کار باعث می‌شه، که کسی احساس نکنه که کمکاری کرده یا مدیونه که دفعه‌ی بعد حتمن اون دعوت کنه، یا چون تهیه فضای مناسب برای گروه براش سخته، احساس ناراحتی کنه. تقسیم وظایف کار خوبیه ولی نباید حتمن به یک شکل باشه. این طوری همه‌ی نشست‌ها برای همه ساده‌تره. تو عکس می‌بینید که مثلن دو نفر برای تهیه شام اعلام آماد‌گی کردند. برنامه‌ریزی اون دیگه با خودشونه. یه تعدادی هم فقط شرکت می‌کنند. چون دو نفر نوشیدنی میارند، حواس‌شون هست که هر کدوم نصف مقدار لازم رو بیارند. می‌شه اصلن قرار بذارید که شام رو از بیرون بگیرید. در اون صورت بهتره به مهمان‌ها خبر بدید و هزینه‌ی حدودی رو هم بگید. خیلی کارها می‌شه کرد که نشست‌های بازی ساده‌تر برگزار بشه و وارد وادی پر پیچ و خم مهمونی‌های دوره‌ای معمولی نشه.

شقایق.