آرشیو ماهیانه: می 2013

گوش کن بابام جان!

محقق ها با بررسی بازیکنهایی که به توضیح بازی گوش میدن، تا به حال سه گونه کلی رو تشخیص دادن: اول اونایی که بی آزارن و در رویاهای خودشون به سر میبرن و حداقل ساکتن. دوم اوناییَن که وسط هر جمله شما یه نکته اضافه میکنن یا یه ماجرای جالب از زندگیشون یادشون میاد که تعریف کنن. ولی بدترین گروه، گروه سوم هستن: اونایی که به نظر میاد همینجان، نشون میدن که دارن توجه میکنن، مرتب سرشون رو به علامت تایید تکون میدن و میگن “اوهوم، اوهوم”، ولی در حقیقت مغزشون رو روی حالت اتوماتیک قرار دادن. اینا اونایی هستن که به صورت تضمینی از همه کمتر توضیحات رو میفهمن و درباره هر قانونی حداقل سه بار دیگه سوال میکنن: یه بار دو دقیقه بعد از شروع بازی، یه بار دیگه هفت و نیم دقیقه بعد از شروع بازی، و یه بار دیگه هم بیست و یک دقیقه بعد از شروع بازی.

خیلی از افرادی که برای بازی کردن جمع میشن، به وضوح قادر به گوش کردن نیستن. عدم توانایی گوش کردن فقط مربوط به بازی کردن نمیشه، بلکه تو زندگی روزمره هم به چشم میخوره. بنا به گزارش شاهدان عینی، بعد از اساتید دانشگاه، معلمهای کودکستان، و سیاستمداران، توضیح دهندگان بازیها قربانی های جدید این افراد هستن. به علاوه این مشکل به گوش نکردن صحبت ها محدود نمیشه. خیلی از مردم به نظر میرسه ترجیح میدن دنیای اطرافشون رو خاموش کنند. همراه همیشگیشون در مسافرت، دوچرخه سواری، زمان عوض کردن کهنه بچه، و حتی زمان پیاده روی تو جنگل و کوه، یک هدفون کوچیک توی گوششونه. البته زندگی خیلی سخته و صدای طبیعت و جنگل هم خیلی خسته کننده است. صدای باد توی شاخه ها، صدای جوشیدن چشمه، پرنده هایی که میخونن، برگایی که زیر پا خش خش میکنند ، همه اینا رو تا به حال هزار بار شنیدیم، پس همون بهتر که به mp3 player مون گوش کنیم.

با این حال اگه گوش کنید، معمولن چیزی یاد میگیرید. مثلن قانون بازی ای که قراره همین الان بازیش کنید. از همه عجیب تر اینه که اونایی که گوش نمیکنن، معمولن بعد از برخورد با عواقبش، احساس قربانی بودن میکنن. و چون معمولن توانایی ارسالشون بهتر از دریافتشونه، به کمک قدرت ارتباط فوق العادشون، میتونن بقیه رو هم قانع کنن که قربانی هستن. تاریخ نشون داده که اونایی که خوش زبونتر هستن، حتی اگه حرف حساب نزنن، بیشتر از گوش کنندگان ساکت و آروم مورد تحسین و تمجید قرار میگیرن. این گوش کنندگان آروم ، فقط اگه حیوون خانگی یا گلدون گل باشن تحسین میشن.

با این حال اونایی که بهتر گوش میکنن حتی در بازی هم معمولن موفق ترن. کسایی که خوب گوش میکنن معمولن درک بهتری هم از نکات ضعف و قدرت خودشون دارن. درسته که خلاقیت عامل مهمی در موفقیته، ولی اونایی که اونقدر سر خودشون معطلن که فکر میکنن احتیاجی به گوش کردن ندارن آخرش همه چیز رو داغون میکنن. این افراد در زمان بازی توضیح دهنده رو دیوونه میکنن، در زمان رانندگی مرتب میرن تو خیابونای پرترافیک، توی جمعها زحمت تمام افراد گروه رو به هدر میدن، تو دادگاه آدمای بیگناه رو به مرگ محکوم میکنن، و وقت پیاده روی تو جنگل به خاطر ضربه سقوط یه شاخه درخت هلاک میشن.

پس دوستان همبازی من،میبینید که همه چیز از همین جا شروع میشه. به همین خاطر لطفن دفعه بعد یه مقدار با دقت بیشتری به صحبت های کسی که بازی رو توضیح میده گوش کنید.

(ترجمه از مقاله Please Listen، شماره 2 سال 2013 مجله spielbox )

بازی شازده کوچولو

خیلی مهم!! قبل از شروع به خوندن بقیه متن دقت کنید: من نه مشاور اقتصادیم ، نه از اقتصاد چیز زیادی سرم میشه. فقط به بازیها علاقه دارم و اگر بعد از خوندن این مطلب به سرتون زد که واقعن حماقت کنید و پول بریزید تو این چاه من نه مسئولیتی قبول میکنم و نه میتونم کمک چندانی بهتون بکنم! خب، بریم سراغ اصل مطلب:

امروز با یک بازی خیلی جدید برخورد کردم که به نظرم هم برای کسانی که قصد خرید برای خودشون یا هدیه دادن دارن خیلی مناسبه، و هم فرصت خیلی خوبیه اگر شخصی بخواد و توانایی شو داشته باشه که بازی رو وارد ایران کنه و توزیعش کنه، و یا بهتر از اون بخواد بازی رو خودش اینجا تولید کنه. اول مشخصات بازی رو مختصر میگم و بعد میگم چرا فکر میکنم احتمال موفقیت فروشش به نظرم خوبه.

Le petit prince  (شازده کوچولو )

همون طور که معلومه بازی براساس داستان پرنسس کوچک یا همون شازده کوچولو ساخته شده. داستان بازی به این صورته که هر بازیکن باید زیباترین و بهترین سیاره رو برای شازده کوچولو و حیوانات و گلهاش (روباه، بره، فیل و مار) بسازه، با این حال باید مراقب باشه چون آتشفشانها و درختان بائوباب میتونن به سیاره صدمه بزنن. برنده بازی شخصیه که در پایان بازی، بهترین سیاره رو ساخته باشه.

و اما چرا به نظر من این بازی میتونه در ایران موفق باشه:

– دلیل اول که واضحه! کتاب شازده کوچولو در ایران بیش از 30 بار فقط ترجمه شده! یعنی به نظر میرسه مردم ایران حاضرن صبح صبحانه نخورن، ولی کتاب شازده کوچولو رو ازشون نگیرن. حالا فرض کنید تا حالا همه 30 تا ترجمه شازده کوچولو رو یکی یک بار به دوستتون به مناسبتهای عیدی و تولد و ولنتاین و … هدیه دادین و حالا موندین که برای مناسبت بعدی چی براش بخرین. آها، بازی شازده کوچولو!

– طراح بازی ، آنتونیو باوزا، یکی از بهترین طراحان بازی چند سال اخیره که بازی عجایب هفتگانه اش در سال 2011 تقریبن تمام جوایز مهم بازی رو گرفت.

– بازی مخصوص خانواده ها طراحی شده، یعنی جدا از اینکه بازی داستان جذابی داره و طراحی خوبی داره، قوانینش هم ساده است و آدمها رو نمیترسونه.

– بازی نوشته نداره، برای همین کافیه قوانین رو ترجمه کرد و به بازی اضافه کرد و بازیکن ها لازم نیست زبان انگلیسی بدونن.

– به نظر من اگه بشه به بهونه اسم شازده کوچولو تعداد زیادی مخاطب جدید برای دنیای بازیها به وجود آورد، بعد میشه بازیهای خوب دیگه ای هم بهشون معرفی کرد و اینبار دیگه مجبور نبود حتمن از یه داستان آشنا استفاده کرد، چون دیگه مزه بازی خوب زیر زبون مخاطب رفته!

درپایان توصیه میکنم یه بار دیگه پاراگراف اول این نوشته رو بخونید که بعدن کلامون تو هم نره.

اگه خواستید اطلاعات بیشتری در مورد بازی به دست بیارید میتونید به اینجا مراجعه کنید:

http://boardgamegeek.com/boardgame/134453/the-little-prince-make-me-a-planet

این هم یکی از نقدهای نوشته شده در مورد بازی:

http://boardgamegeek.com/thread/958049/the-little-prince-make-me-a-planet-a-review-with

این هم یک عکس از زمان بازی کردن بازی: